Historiek OC De Beweging

1983
Dat is het jaar waarin het verhaal begint. Afgestudeerde jongeren van het KOC St. Gregorius hebben het vaak moeilijk om zelfstandig te wonen. Meestal verblijven zij thuis, bij hun ouders of verwanten, en vaak zitten zij zonder werk. De druk op deze omgeving wordt zo groot, dat samen met Br. Luc stappen worden gezet naar een oplossing hiervoor. Op deze manier wordt de basis gelegd voor wat uiteindelijk De Beweging zou worden. Het OC De Beweging heeft een lange weg afgelegd tot wat het nu is. Aanvankelijk start het O.C. als een dagcentrum voor vijf volwassen personen met een motorische handicap, en dit in het KOC van Gentbrugge. ‘s Ochtends, ‘s avonds en gedurende het weekend verblijven de bewoners in het KOC St. Gregorius, en gedurende de week “werken” zij overdag in een rijhuis (met atelier) in Gentbrugge. Maar algauw blijkt de vraag veel groter dan het aanbod.
De noodzaak tot uitbreiding dringt zich verder op.

1988
In dit jaar wordt het domein te Gijzenzele gekocht dat – naast twee andere opvangfuncties - onmiddellijk plaats kan bieden aan vijftien bewoners van De Beweging. De Beweging wordt nu ook een onafhankelijke voorziening binnen de vzw Provincialaat der Broeders van Liefde. Het oorspronkelijke dagcentrum met zijn vijf bewoners wordt een nursingtehuis voor vijftien volwassenen. Ondanks deze eerste uitbreiding blijft de vraag naar opvang alsmaar stijgen, dit vooral door personen met een niet aangeboren meervoudig motorische handicap (NAH).

1994
Omwille van deze vraag breidt De Beweging in 1994 voor een tweede maal uit: Groep II wordt boven de doopvont gehouden. Ook het personeelsbestand volgt dezelfde stijgende evolutie. Geleidelijk aan groeit De Beweging uit tot een thuis zowel voor personen met een aangeboren als met een niet aangeboren motorische handicap. Het “Bezigheidstehuis De Beweging” wordt wat het nu nog steeds is: het “Ortho-agogisch Centrum De Beweging”.

1996
Het O.C. krijgt de erkenning om vijfentwintig mensen onder te brengen. Gans het gebouw te Gijzenzele zal voortaan door De Beweging worden betrokken, en na uitgebreide verbouwingswerken kan Groep III van start gaan.

1999
Begin van dit jaar vindt een reconversie plaats tussen verschillende voorzieningen van de vzw Provincialaat der Broeders van Liefde. Hierdoor komen er tien plaatsen vrij om een dagcentrum op te richten voor volwassenen met een motorische handicap. Na een lange zoektocht wordt hiervoor een mooie locatie gevonden in Bottelare, een zestal km van Gijzenzele. Een vierde uitbreiding dus, en de start van een boeiende pionierstijd voor de “tweede entiteit”. Amper twee jaar na de oprichting, kent ook het Dagcentrum reeds een uitbreiding van 10 naar 19 plaatsen. Hiervan zijn er negen voorbehouden voor personen met NAH. In datzelfde jaar nemen ook drie deelnemers van het Dagcentrum hun intrek in een “huis in de rij” te Oosterzele. Daarmee is ook onze derde “entiteit” een feit. Deze woonvorm ressorteert onder Beschermd Zelfstandig Wonen. Ook deze entiteit zal in in enkele jaren een forse groei kennen.

2001
Evolueren betekent niet altijd uitbreiden – soms moet wat al bestaat hertekend worden. In september 2001 smelten in het tehuis Groepen II en III samen tot één groep, specifiek gericht op de begeleiding van personen met een niet aangeboren hersenletsel (NAH). Groep I profileert zich als een groep voor mensen met een aangeboren handicap.

2003
Twee huizen Beschermd Wonen voor personen met autismespectrum-stoornis (ASS), die voorheen bestuurd werden door het KOC St. Gregorius, vinden in De Beweging een nieuwe thuis. Hierdoor is onze voorziening meteen ook opengesteld voor andere doelgroepen.

2005
En Beschermd Wonen blijft groeien, ditmaal met een derde doelgroep: drie plaatsen voor personen met een auditieve handicap worden erkend. Samengevat gaat het op heden om vier groepswoningen te Gijzenzele, Oosterzele en Melle, samen goed voor een dertiental bewoners. Daarnaast wordt er ook ondersteuning geboden aan een zevental alleenwoners.

2007
Na een drietal kleinere uitbreidingen is het Tehuis tot op dag van vandaag erkend voor 22 plaatsen "nursing" en voor 6 plaatsen "bezigheid".

2008
Het OC De Beweging, dat reeds deel uitmaakte van de technische bedrijfseenheid "Sint-Gregorius", komt in 2008 onder de leiding van het driekoppige directieteam van het MFC Sint-Gregorius te Gentbrugge. Vooral in de organisatie van het administratief-logistieke departement, en in de profilering van de organisatie in het zorglandschap werpt deze samenwerking onmiddellijk vruchten af.

2009
De samenwerking tussen Tehuis en Dagcentrum, vandaag de dag vanzelfsprekend, komt in 2009 stevig van de grond: in het Dagcentrum wordt het aanbod dagbesteding ook uitgewerkt voor bewoners van het Tehuis. En andersom wordt in het Tehuis ruimte vrijgemaakt voor verdere differentiatie in woonformules (logeren, knelpuntdossiers, voorbereiding op beschermd wonen).

2011
In het kader van het uitbreidingsbeleid 2011 wordt als variant op Beschermd Wonen één bijkomende plaats DIO gerealiseerd (Diensten Inclusieve Ondersteuning). Vanuit zorgvernieuwing ziet in ditzelfde jaar de dienst 'Begeleid Werken' het levenslicht. Bestond er in het Dagcentrum hiertoe reeds een aanzet, door de intensievere samenwerking tussen de drie entiteiten krijgt deze nieuwe dienst nu volop wind in de zeilen. De dienst staat open voor alle gebruikers en bewoners van de drie entiteiten, maar richt zich ook naar nieuwe gebruikers.

2013 
In dit jaar zag een vierde entiteit, het netwerkpunt voor autisme 'En pASSant' het levenslicht. Zoals het OC De Beweging ooit het antwoord was op een vraag vanuit de doelgroep motorische in het MFC Sint-Gregorius, zo bood dit centrum een antwoord op de noden van personen met een autismespectrumstoornis, of ASS.  
Hoe succesvol haar werking ook was, de economische realiteit en de onvermurwbare regelgeving bleken voor dit initiatief een niet te halen klip.  Het centrum zelf, in hartje Ledeberg, moest daarom begin 2016 de deuren sluiten. Haar gedachtengoed blijft echter springlevend. Zo verhuist het arbeidszorginitiatief ‘En Passant’ naar een ruimte in onze locatie te Gijzenzele, waar een semi-industrieel atelier uitgebouwd wordt. Van een aantal  'En pASSant'-cliënten neemt onze jobcoach de trajectbegeleiding over. De individuele ondersteuning van de cliënten blijft eveneens overeind – hiervoor staat de dienst Beschermd Wonen in.  
Maar de mooiste erfenis ligt hierin dat 'En pASSant' de weg effende tot een samenwerking met enkele grote zorgaanbieders in de Gentse regio – wat de aanzet lijkt te zijn van een beloftevol verhaal voor de doelgroep ASS, een verhaal dat nu ook intersectoraal gedragen wordt.